تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[sara]

پاسخ بنياد باران به «کيهان»
گروه سياسي؛ بنياد باران به انتشار مطلبي عليه سيدمحمد خاتمي در روزنامه کيهان پاسخ داد. روزنامه کيهان روز گذشته در ستون خبرهاي ويژه خود در مطلبي با عنوان «کف و سوت دشمن براي اظهارات خاتمي» به سخنان اخير رئيس جمهور سابق درباره صدور انقلاب اعتراض کرده و اين اظهارات را «ضدملي» خوانده بود. بنياد باران در واکنش به اين خبر آورده است؛برخوردهاي تخريبي که روزنامه کيهان عليه برخي چهره ها در پيش گرفته انتظار مي رود در طليعه گمانه زني هاي انتخابات رياست جمهوري آتي شدت و حدتي بيشتر يابد و بيشتر و گسترده تر به تخريب چهره هايي که اندک احتمالي براي ورود آنها به کارزار رقابت ها مي دهد، بپردازد و اين قاعده مسبوق به سابقه نام سيدمحمد خاتمي را بيش از گذشته در معرض افتراها و توهين ها قرار مي دهد تا مگر ترس کيهانيان از سايه افکني خاتمي در انتخابات رياست جمهوري رنگ ببازد.

تکرار مکرر نام خاتمي در ستون هاي خبري، نظري، تحليلي، تخريبي و... کيهان گاه با چنان استدلالات نسنجيده يي توامان مي شود که داعيه داران مقابله با تحريف کنندگان نظرات حضرت امام(ره) خود به دام تحريفي واقعي مي افتند و دامن آناني که يار و همراه امام(ره) بودند را به انواع افتراها مي آلايند، حتي چهره يي چون سيدمحمد خاتمي را که امام(ره) وي را «فرزند فاضل، باتقوا و متعهدمان» خواند. (صحيفه امام؛ جلد 21، صفحه 17)

کيهان در ستون خبر ويژه شماره امروز خود نوشت؛ «سخنان اخير سيدمحمد خاتمي در خصوص مساله صدور انقلاب که روز جمعه در موسسه تنظيم و نشر آثار حضرت امام خميني(ره) ايراد شد، رسانه هاي بيگانه و به خصوص راديوفردا- رسانه وابسته به سازمان جاسوسي امريکا (سيا)- را به وجد آورد، راديو فردا روز گذشته در تحليل سخنان اخير سيدمحمد خاتمي اعلام کرد؛رئيس جمهور سابق جمهوري اسلامي ايران گفت؛ «منظور آيت الله خميني از صدور انقلاب اين نبوده است که ما اسلحه بگيريم و در ديگر کشورها انفجار ايجاد کنيم(،)» راديو فردا که از اظهارات خاتمي در انتساب تروريسم به جمهوري اسلامي(،) به شعف آمده بود، بلافاصله افزود؛ «آقاي خاتمي در حالي اين سخنان را بيان مي کند که ارائه مدارکي مبني بر حمايت ايران از شبه نظاميان عراقي توسط ارتش امريکا در هفته گذشته سفر يک هيات عراقي به ايران را در پي داشت.

امريکا همواره ايران را متهم به تامين سلاح، پشتيباني و آموزش شبه نظاميان شورشي در عراق مي کند تا بدين وسيله خشونت ها را در عراق دامن بزند.» (،) در همين حال ساير رسانه هاي غربي نيز نظير خبرگزاري امريکايي آسوشتيدپرس و خبرگزاري فرانسه با انعکاس گسترده سخنان محمد خاتمي اين اظهارات را نشانه اعتراف ايران به اقدامات خشونت آميز در ساير کشورها دانستند، بديهي است آقاي خاتمي بايد پاسخگوي اين اظهارات ضدملي خود باشد و توضيح دهد که چرا مواضعي اتخاذ مي کند که در آن جز از مخدوش کردن چهره منور نظام جمهوري اسلامي و تاييد مواضع خصمانه و اتهامات بي اساس استکبار، چيز ديگري را نمي توان سراغ گرفت،»

نظر گردانندگان کيهان را به اين بخش از اظهارات سيدمحمد خاتمي درباره شعار حضرت امام مبني بر «صدور انقلاب» جلب مي کنيم؛ «امام چه مي خواست و منظورش از صدور انقلاب چه بود؟ اينکه ما اسلحه بگيريم و در ديگر کشورها انفجار ايجاد کنيم و گروه هايي درست کنيم که در ديگر کشورها خرابکاري کنند؟ امام به شدت با اين رفتارها مخالف بود و برخورد مي کرد. منظور امام اين بود که ما اينجا الگو بسازيم؛ يعني انسان ببيند که در اين جامعه اقتصاد و علم و حرمت انسان ها خوب است و سير جامعه به سمت رفع فاصله طبقاتي و ايجاد رفاه نسبي و بهبود اوضاع و احوال در همه مسائل است و اين مهم ترين راه صدور انقلاب بود. اگر ما اين الگو را بد بسازيم يا کاري کنيم که دشمن بتواند جنبه هاي مثبت اين الگو را بپوشاند و جنبه هاي منفي را جلوه بدهد يا جا بيندازد، اين بزرگ ترين خيانت به اسلام و انقلاب است.»

کيهان اين اظهارات را «ضد ملي،» و موجب «مخدوش کردن چهره منور نظام جمهوري اسلامي» مي داند، حال آنکه اين برداشت خاتمي سنخيت تام و تمام با بيانات بنيانگذار کبير انقلاب اسلامي دارد که از بد روزگار کيهانيان سعي در تحريف و کج فهمي آن دارند. حال سخنان خاتمي را مقايسه کنيد با فرمايشات امام خميني که فرمودند؛ «ما مي گوييم «انقلاب مان را مي خواهيم صادر مي کنيم، مي خواهيم اين را صادر کنيم، مي خواهيم اين مطلب را همين معنايي که پيدا شده، همين معنويتي که پيدا شده است در ايران، همين مسائلي که در ايران پيدا شده، ما مي خواهيم اين را صادر کنيم. ما نمي خواهيم شمشير بکشيم و تفنگ بکشيم و حمله کنيم. عراق با ما الان مدت هاست دارد حمله مي کند و ما هيچ حمله يي به آنها نمي کنيم. دفاع لازم است. ما مي خواهيم که اين انقلاب مان را، انقلاب فرهنگي مان را، انقلاب اسلامي مان را به همه ممالک اسلامي صادر کنيم. و اگر اين انقلاب صادر شد، هر جا صادر بشود اين انقلاب، مشکل حل مي شود.» (صحيفه امام، جلد31، صفحه 90)

«معني صدور انقلاب ما اين است که همه ملت ها بيدار بشوند و همه دولت ها بيدار بشوند...» (صحيفه امام، جلد 13، صفحه 281)

مگر نه اينکه خاتمي هم همان بيانات امام(ره) را تکرار کرده که صدور انقلاب با زور و شمشير نيست و مگر نه اينکه صدور انقلاب با مشي خاتمي ممکن است و نه با مرام کيهان. گردانندگان کيهان در حالي از تفسيرهاي رسانه هاي غربي از سخنان خاتمي برآشفته اند که اگر ملاک ارزيابي و حقانيت سخنان مقامات جمهوري اسلامي چگونگي بازتاب آنها در رسانه هاي خارجي بود که ديگر هيچ مقامي نبايد سخن مي گفت، اگر کيهان برمي آشوبد که چرا رسانه هاي خارجي از سخنان خاتمي سوءاستفاده مي کنند و بايد «توضيح دهد که چرا مواضعي اتخاذ مي کند که در آن جز از مخدوش کردن چهره منور نظام جمهوري اسلامي و تاييد مواضع خصمانه و اتهامات بي اساس استکبار، چيز ديگري را نمي توان سراغ گرفت؟» خوب است نگاهي نيز به تفسيرهاي رسانه هاي غربي از اظهارات محمود احمدي نژاد و حتي ارزيابي آنها از سوي رهبران جهان بيندازد که مبناي ادعاهايشان مبني بر حمايت ايران از تروريسم و تلاش براي دستيابي به سلاح هاي هسته يي، سخنان احمدي نژاد درباره نفي هولوکاست و محو اسرائيل است.

اگر مبناي قضاوت کيهان، برداشت رسانه هاي خارجي است، پس بايد انواع اتهام هاي آنها مبني بر حمايت ايران از تروريسم را بپذيريم و آنگاه اظهارات مسوولان جمهوري اسلامي را محکوم کنيم و مورد انواع توهين ها قرار دهيم. مبناي قضاوت کيهان در ارزيابي اظهارات خاتمي چيست؟ آيا معيارشان را براي نقد اظهارات ديگران نيز به کار مي بندند؟

[Google]

[sara]

ضرورت تدوين نظام جامع انتخاباتي
ولي الله شجاع پوريان

به يقين امروزه در همه دنيا انتخابات به عنوان مشروع ترين و مقبول ترين ابزاري است که از طريق آن قواي حاکم تعيين مي شود. با اين ابزار، مردم در شکل گيري نظام سياسي توسط نهادها و سازمان هاي حکومتي مداخله مي کنند. اين شيوه تعيين زمامداران و نهادهاي قدرت که «دموکراسي» ناميده مي شود و به عنوان تجربه عقلايي بشر امروزي به رسميت شناخته شده است، در نظام ما از منظر ديني و اعتقادي نيز اهميت و ارج پيدا مي کند. در جمهوري اسلامي، مطابق اصل 56 قانون اساسي، حاکميت بر جهان و انسان از آن خدا است و هم او انسان را بر سرنوشت اجتماعي خويش حاکم ساخته است. هيچ کس نمي تواند اين حق الهي را از انسان سلب کند يا در خدمت منافع خود يا گروهي خاص قرار دهد و ملت اين حق خداداد را از طريقي که در اصول قانوني آمده است، اعمال مي کند. بر اين اساس خداوند به انسان علم، اراده و نيروي انتخاب و تصميم گيري داده است، لذا انسان به واسطه برخورداري از خصيصه اختيار قادر است راه و طريق خود را برگزيند. حاکميت متعلق به تمام افراد ملت است و همه افراد ملت حق شرکت در انتخابات را دارند و نمايندگان منتخب ملت به نمايندگي از مردم اعمال حاکميت مي کنند. بنابراين حق حاکميت جزء حقوق عمومي است و هيچ فردي از افراد و هيچ طبقه يي از طبقات جامعه نمي تواند فرمانروايي را صرفاً به خود اختصاص دهد. مفهوم حاکميت در قانون اساسي ايران، البته با مفاهيم ديگر نظام هاي سياسي تفاوت دارد. از منظر اسلام تمامي ارزش ها مختص خداوند است و او به عنوان يگانه قدرت جهان به شمار مي رود، بر اين اساس حاکميت ملي در چارچوب حاکميت مطلق خداوند پذيرفته شده است، لذا جمهوري اسلامي به آزادي و اراده انسان ها تکيه دارد و حق انتخاب کردن و انتخاب شدن را به همه افراد ملت داده است و جمهور مردم را در تشکيل نظام و انتخاب حاکمان خود داراي حقوق دانسته است و از جمهوريت به عنوان يکي از دو رکن نظام تعبير آورده شده است. از اين منظر برگزاري انتخابات در کشور ما به غايت مهم و در مشروعيت نظام اثرگذار است. در نظام انتخاباتي ايران بايد هيچ مانعي براي حضور حداکثري مردم وجود نداشته باشد و همه مردم بتوانند بدون واسطه و خوف راي خود را بدهند و به هر ميزان که سلامت انتخابات کم يا تهديد شود، عواقب ناگواري از جمله فقدان مشروعيت و مقبوليت نزد افکار عمومي جامعه پديد خواهد آورد و در درازمدت مقوله امنيت ملي را نيز تحت تاثير قرار مي دهد.

با اين اوصاف، واکاوي انتخابات مجلس هشتم و شناخت ضعف ها، نارسايي ها و بداخلاقي هاي آن ضرورت جدي مي يابد. به يقين اگر امروزه مسرور از نتيجه انتخابات از کنار مسائل و اتفاقات نادرست آن به سکوت بگذريم، در آينده با نهادينه شدن اين شيوه هاي غلط، اصل انتخابات و صحت آن مخدوش خواهد شد و به مرور علاوه بر بي انگيزه شدن مردم براي حضور در انتخابات و کاهش فزاينده مشارکت آنان، انتخابات از نقش مشروعيت بخشي به نظام و تقويت اقتدار ملي فاصله مي گيرد و به تدريج خاطره تلخ تاريخي را در اذهان و حافظه ملت ما زنده مي کند. اگرچه ضريبي از خطا و اشتباه در هر انتخابات اجتناب ناپذير است و همچنين در انتخابات پيشين ضعف ها و نارسايي هايي وجود داشت اما از منظر برگزاري انتخابات پرحرف و حديث و مساله دار، انتخابات مجلس هشتم رکورددار و بلکه يک بدعت است که نياز به آسيب شناسي جدي دارد.

انتخابات مجلس هشتم از زمان برگزاري آن در 24 اسفندماه که آغاز فصل تعطيلات در کشور است گرفته تا شمارش آرا و اعلام نتايج و بي اعتنايي به اعتراض معترضان و حتي بزرگاني مانند آقايان خاتمي و کروبي يک پديده بوده است که نه تنها کارکرد مشروعيت بخشي نداشت بلکه انتقادات همه محافل را به همراه داشت. گرچه در نيات استکباري دشمنان انقلاب ترديدي نيست ولي با برگزاري يک انتخابات با معيارهاي سالم مي توانستيم راه را بر بسياري از نقدها و بدخواهي ها ببنديم. براي اولين بار طيف وسيعي از نيروهاي اصلي يک جناح فکري با استناد به بندهاي يک و سه ماده 28 انتخابات از حضور در عرصه رقابت بازماندند که معناي روشن آن نداشتن سوابق سوئي بود که بتوان به آنها استناد کرد و بيان و ايراد اتهامي که نياز به ارائه ادله و مستنداتي نباشد.

در اين دوره انتخابات که در دو سوم از کرسي ها رقابت درون گروهي ميان طيف هاي مختلف اصولگرايان و راستگرايان بوده است، ميزان دخالت نهادهاي عمومي و ملي و مداخلات متعدد به حدي بوده است که فرياد و فغان خود اصولگرايان ناموفق را نيز در پي داشته است. شايسته است در اين ايام پاي درددل نمايندگان اصولگرايي نشست که مغضوب جريان فکري خود قرار گرفته اند و در اين دوره از حمايت خودي ها محروم مانده اند. انتخابات با معضلاتي همراه بود که بيشتر معلول برگزاري انتخابات توسط فرمانداران و بخشداران ضعيفي بوده است که کمتر از سوابق اجرايي و برگزاري انتخابات برخوردار بوده اند. به هر حال مشکلات انتخابات مجلس هشتم در حد و قواره يي بوده است که مسوول و متولي اول انتخابات- وزير کشور- نيز ناگزير به تهيه گزارش و انعکاس آن به بزرگان نظام شد. اقدام نيکويي که البته پروژه حذف وزير از دولت نهم را کليد زده است.

به هر حال، هرچند از تدوين قوانين انتخاباتي در ايران زمان زيادي نمي گذرد و در نظام هاي استبدادي اهميتي براي آرا و نظريات مردم قائل نمي شدند، انتظار طبيعي اين است که با تدوين نظام حقوقي جامع انتخابات در کشور و تشريح نقاط ضعف و کاستي هاي موجود تلاش شود از نهادينه شدن بداخلاقي ها در انتخابات جلوگيري شود و براي هميشه چاره انديشي و تدبير لازم براي برگزاري انتخابات سالم، عادلانه، رقابتي و پرافتخار معمول شود. انتظار منطقي اين است که در جمهوري اسلامي به ميزاني که به اسلاميت نظام انديشه مي شود و دغدغه عدول از ارزش هاي ديني وجود دارد،به همان مقدار دغدغه جمهوريت نظام نيز وجود داشته باشد و نيک مي دانيم راه اصلي جمهوريت نظام از طريق برگزاري انتخابات سالم و بي مساله حاصل مي شود که با روند کنوني، هر دوره کمياب تر مي شود.