تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[ANAHITA]

در سالمرگ حسين منزوي ؛نام من عشق است آيا مي شناسيدم؟



وقتي در سكوت قبرستان پائين شهر زنجان، وارد آنجا مي شوي سنگ قبري سياه رنگ تو را به خود مي خواند كه روي آن با خطي



زيبا حك شده «نام من عشق است آيا مي شناسيدم؟» اين سنگ متعلق به مزار غزلسراي ايران «حسين منزوي» است.
حسين منزوي كه متولد اول مهرماه 1325 در زنجان بود با مجموعه «حنجره زخمي غزل» به جامعه ادبي معرفي شد و گل كرد.
محمدعلي بهمني غزلسراي نامي معاصر مي گويد: اگر بخواهيم غزل بعد از نيما را بررسي كنيم بايد بگوييم كه هوشنگ ابتهاج (ه.ا.سايه) گويي در غزل پلي مي زند و منوچهر نيستاني از اين پل عبور مي كند و ادامه دهنده اين راه حسين منزوي است كه طيف وسيعي را به دنبال خود مي كشد.
منزوي در سال 1344 وارد دانشكده ادبيات دانشگاه تهران شد. سپس اين رشته را رها كرد و به جامعه شناسي روي آورد اما اين رشته را نيز ناتمام رها كرد.اولين دفتر شعرش در سال 1350 با همكاري انتشارات بامداد به چاپ رسيد و با اين مجموعه به عنوان بهترين شاعر جوان دوره خود برگزيده شد. سپس وارد راديو و تلويزيون ملي ايران شد و در گروه ادب امروز شروع به فعاليت كرد.چندي مسؤول صفحه شعر مجله ادبي رودكي بود و در سال نخست انتشار مجله سروش نيز با اين مجله همكاري داشت.
در سالهاي پاياني عمر به زادگاه خود بازگشت و تا زمان مرگ در اين شهر باقي ماند.از او به عنوان پدر غزل معاصر ايران ياد مي شود.
منوچهر آتشي شاعر برجسته معاصر نيز مي گويد: منزوي به نوعي بنيانگذار شيوه ديگري از تغزل بود.
به گزارش مهر حسين منزوي در طي چندين دهه فعاليت ادبي «حنجره زخمي غزل»، «صفرخان»، «با عشق در حوالي فاجعه»، «ترمه و تغزل»، «به همين سادگي»، «با عشق تاب مي آورم» (مجموعه شعرهاي نيمايي)، «از شوكران و شكر»، «با سياوش از آتش»، «از كهربا و كافور»، «از خاموشي و فراموشي»، «اين ترك پارسي گوي» (بررسي شعر شهريار) و حيدر بابا (ترجمه منظومه حيدر باباي شهريار) را منتشر كرد.
حسين منزوي كه غزلياتش چه از نظر فرم و چه به لحاظ معنا و زبان تعداد بسياري از شاعران را تحت سيطره خود داشت دهه 50 را دهه حضور يك نسل تازه تر از شعر معاصر مي دانست و در اين باره گفته بود: «اين دهه در حقيقت، مي توان گفت كه متعلق به هم نسلان من است، يعني اگر ما نسل نيما را نسل اول شعر معاصر بدانيم، نسل اخوان و شاملو را نسل دوم، نسل فروغ، آتشي، رؤيايي و فرخ تميمي را نسل چهارم، يك نيم نسل هم بين اين دو مي آيد كه البته تفاوت زيادي با هم ندارند. يعني شاعراني همچون سيروس مشفقي، سياوش مطهري و اصغر واقدي. بعد مي رسيم به نسل ما، يعني نسل شاعراني كه بعد از جنگ جهاني دوم متولد شدند، آن هم با ويژگيهاي خاص تاريخي خود ولي اين نسل، نسلي است كه دوباره زبانش را به طرف نوعي ليبراليسم با نوعي زبان غنايي مي چرخاند و دوباره حتي اگر مرثيه مي سرايد يا حماسه مي آفريند از اميد هم مي گويد».
منزوي علاوه بر غزل، تعداد زيادي ترانه دارد و همين اواخر دو كاست را با عليرضا افتخاري منتشر كرده بود. يكي از مشهورترين ترانه هاي او ترانه اي است كه با صداي محمد نوري ماندگار شده است. عليرضا افتخاري از غزلهاي وي در آلبوم نسيما (1379) استفاده كرده است.
با عشق در حوالي فاجعه- مجموعه غزلي سروده شده از سال 1367 تا 1372، به همين سادگي (مجموعه شعرهاي سپيد حنجره زخمي تغزل؛ دفتري از شعرهاي آزاد و غزل هاي سروده شده از 1345 تا 1349، شوكران و شكر؛ مجموعه غزلي سروده شده از سال 1349 تا 1367، با عشق تاب مي آورم؛ شامل اشعار سپيد و آزاد سروده شده از سال 1349 تا 1372با سياوش از آتش، ازترمه و تغزل؛ گزيده اشعار، 1376، از كهربا و كافور، از خاموشيها و فراموشي، اين ترك پارسي گوي (بررسي شعر شهريار) حيدر بابا- ترجمه نيمايي از منظومه «حيدر بابايه سلام» سروده «شهريار » و اين كاغذين جامه؛ مجموعه برگزيده اشعار كلاسيك.
حسين منزوي پس از مدتي تحمل رنج بيماري، عصر روز 17 ارديبهشت ماه سال 73 در يكي از بيمارستانهاي تهران دار فاني را وداع گفت.

[Google]

[ANAHITA]

براي كارگرداني و از سوي تماشاگران ؛«لاك پشتها هم پرواز مي كنند» جايزه حقوق بشر را گرفت



فيلم «لاك پشتها هم پرواز مي كنند» به كارگرداني بهمن قبادي جايزه بهترين كارگرداني و تماشاگران جشنواره بين المللي حقوق بشر بحرين را گرفت.
به گزارش ايسنا، اين جشنواره كه يكشنبه شب برگزيدگانش را معرفي كرد؛ در روز 13 ارديبهشت اين فيلم را به نمايش گذاشت و لاك پشتها هم پرواز مي كنند توانست چهل و دومين جايزه خود را از اين جشنواره دريافت كند.