تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[HABIB]

عليرضا علي احمدي
آخرين وزير

مردي که در دوم شهريورماه سال 1384 نتوانست در قامت وزير تعاون به همراهي با يار ديرين خود، محمود احمدي نژاد، ادامه دهد، در ماه هاي سرد پايان سال 1386 به يکي از جنجالي ترين چهره هاي حوزه آموزش تبديل شد. علي احمدي که پس از نگرفتن راي اعتماد از مجلس از سوي وزير علوم، فرهنگ و آموزش عالي به عنوان رياست دانشگاه پيام نور برگزيده شده بود، در روزهاي بعد از استعفاي مبهم و ناگهاني وزير آموزش و پرورش، به عنوان سرپرست اين وزارتخانه برگزيده شد. هرچند از هفته قبل از اين استعفا، شايعاتي در محافل سياسي در مورد برکناري فرشيدي و جايگزيني يار غار رئيس جمهوري، مطرح شده بود. چيزي که باعث شد علي احمدي به سوژه داغ خبرنگاران تبديل شود، نه دوستي ديرين او با احمدي نژاد که اظهارات عجيب و غريبش در حوزه آموزش بود. او در روزهايي که سمت سرپرست آموزش و پرورش را بر عهده داشت، هر روز از تغييرات بنيادين جديد در آموزش مي گفت. يک روز کتاب هاي درسي يکسان براي دختران و پسران را يکي از روندهاي استعمار دانست آن هم با استناد به گفته هاي «فردي که يک روزي به من گفت تا سال 1328 برنامه هاي تعليم و تربيتي براي دختران و پسران متفاوت بوده است و از آن به بعد بوده که اين آموزش ها يکسان شده است» و خواستار تفکيک جنسيتي کتاب هاي درسي و تدوين کتاب هايي جداگانه براي دختران و پسران شد. چند روز بعد خواسته هايش را از اين هم فراتر برد و با استناد به تفاوت سن تکليف شرعي دختران و پسران خواستار تفاوت در مقاطع تحصيلي براي دختران و پسران شد و حتي روزنامه نگاران و کارشناسان را براي ترويج اين موضوع به همکاري فراخواند. هرچند قرار بود علي احمدي تا پيش از بررسي بودجه سال آينده به مجلس معرفي شود، اما رئيس جمهور درست در روزهاي بررسي لايحه بودجه، علي احمدي را براي راي اعتماد به مجلس معرفي کرد. برنامه پيشنهادي ارائه شده از سوي علي احمدي براي کسب راي اعتماد از مجلس هم دست کمي از اظهارات او در دوران سرپرستي اين وزارتخانه نداشت. تحول بنيادين مبتني بر فلسفه تعليم و تربيت اسلامي، اصلاح نگرش و رويکردهاي تربيتي، صدور کارت شناسايي «هويت معلم» براي تمام معلمان سراسر کشور، تقويت نقش مراکز ديني و حوزه هاي علميه در احداث، تجهيز و بهره برداري و مشارکت در اداره مدارس بخشي از برنامه هاي پيشنهادي او بود. علي احمدي در روز گرفتن راي اعتماد و در حالي که براي دفاع از اين برنامه نيم ساعت فرصت سخنراني در صحن علني مجلس داشت، فقط 17دقيقه صحبت کرد و 13دقيقه را هم به رئيس جمهور بخشيد تا از او حمايت کند. هرچند عملکرد علي احمدي به عنوان رئيس پيام نور دلايل اصلي نمايندگاني بود که نمي خواستند به او راي اعتماد بدهند، اما موافقان نيز اين عملکرد را عامل راي اعتماد مثبت او ذکر مي کردند؛ علي احمدي در مدت دو سال، تعداد دانشجويان پيام نور را از 300 هزار دانشجو به بيش از يک ميليون دانشجو رسانده، 252 مرکز را به 457 مرکز، 560 عمليات علمي را به 2500، و سه رشته دکترا را به 24 رشته رسانده بود، علي احمدي در روز 30بهمن ماه و در حالي که حدادعادل از نمايندگان مجلس مي خواست مثل دسته گل بنشينند تا گلدان هاي راي را بر سر ميزشان بياورند، توانست با لابي هاي صورت گرفته از سوي دولت با مجلسيان (طبق اظهارنظر برخي از نمايندگان مجلس) با 133 راي موافق، 92 راي مخالف و 29 راي ممتنع، بر صندلي وزارت آموزش و پرورش تکيه زند برخلاف آنکه دو سال قبل با 105راي موافق، 134راي مخالف و 34راي ممتنع از تکيه زدن بر کرسي وزارت تعاون محروم مانده بود. علي احمدي هرچند اين حسن نيت نمايندگان مجلس را هم ناديده نگرفت و در نامه يي به آنان نوشت؛ «اينجانب رجاي واثق دارم، قلب تمامي نمايندگان مجلس شوراي اسلامي با هر نظر و انديشه يي براي تعامل نسل آينده ساز خانواده 15 ميليوني دانش آموزان و پنج ميليوني خانواده فرهنگيان مي تپد و همواره وزارت آموزش و پرورش را مرهون الطاف خود قرار خواهند داد.»

[Google]