تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[نادیا کریمی]

توصيه پليس: دعانويسان و رمالان طرح دوستى مى ريزند، به اين گونه دوستى ها اعتماد نكنيد!
رمالى كه با اغفال زنان، اقدام به دزديدن زيورآلات آن ها مى كرد، از سوى ماموران پليس گلستان دستگير شد.
سرهنگ داوود سلطانى - رييس پليس آگاهى استان گلستان - در تشريح اين پرونده، گفت: در پى شكايت عده اى از شهروندان گرگانى مبنى بر اين كه زيور آلاتشان توسط رمالى به سرقت رفته است، موضوع به لحاظ اهميت در اولويت كار پليس قرار گرفت. وى افزود: مالباختگان در شرح چگونگى به سرقت رفتن زيور آلات خود گفتند كه پس از مراجعه به شخصى به نام اميد به عنوان دعانويس، توسط وى بيهوش شده و پس از هوشيارى، متوجه مى شدند كه زيورآلاتشان به سرقت رفته است.
به گفته سرهنگ سلطانى ماموران با هماهنگى مراجع قضايى و همكارى يكى از مالباختگان كه به همين روش، نزديك به دو ميليون تومان از جواهراتش به سرقت رفته بود، شخص مورد نظر را شناسايى و دستگير كردند.
رييس پليس آگاهى استان گلستان افزود: وى در بازجويى هاى پليسى اعتراف كرد كه با اغفال زنان ساده لوح و با همكارى همسرش، با نوشتن دعا بر روى تكه هاى كاغذ و آغشته كردن آب به قرص هاى روانگردان، زنان را بيهوش و اقدام به دزديدن مقدارى از جواهرات آن ها مى كردند.
متهم اين پرونده در ادامه تحقيقات پليس به ۷۰ بار سرقت با اين روش در شهرهاى گرگان، على آباد كتول، بندرگز و كردكوى اعتراف كرده است.
رييس پليس آگاهى استان گلستان در پايان به مردم هشدار داد: مردم به واسطه افرادى كه در جامعه و در مجامع زنانه مانند آرايشگاه ها طرح دوستى ريخته و براى رفع مشكلات شخصى اقدام به معرفى دعانويس و رمال ها مى كنند، اعتماد نكرده و در صورت مشاهده اين موضوعات، موضوع را بلافاصله به مركز فوريت هاى پليسى ۱۱۰ اطلاع دهند.

در اين بازى نه پليس ديده مى شود نه دزد
رصد جرايم ديجيتالى در آينده
مهرى موسى وند(بخش نخست)
در حالى كه كامپيوترها فراگيرتر شده و استفاده از آن ها راحت تر شده است، مجرمان ياد مى گيرند چگونه آن ها را براى سوء استفاده به كار ببرند.
به تازگى ميلياردها دلار خسارت در دنياى ديجيتال كشف شده و ميلياردها دلار زيان ديگر هنوز به صورت كشف نشده باقى مانده است. تريليون ها دلار به سرقت مى رود كه بيشتر آن ها هيچگاه پيدا نمى شود. مجرمان حرفه اى قرن بيست و يكم تازه از راه رسيده اند؛ آن هم در فضاى ديجيتال.
بدتر از همه اينكه سوء استفاده سن و سال و جنسيت نمى شناسد و مى تواند هر مرد، زن يا هر بچه اى باشد. خود جرم در طبيعت معلوم است. گاهى اوقات ثبت مى شود و گاهى نمى شود- صرفا در فضاى ديجيتال و تنها با سوابقى كه به صورت الكترونيكى ثبت مى شوند، رخ مى دهد.
اما پيش از اينكه اين گونه جرايم را به بحث بگذاريم، بهتر است به سال هاى آينده نگاهى بيندازيم.
نخست به خبرهاى خوب نگاهى مى اندازيم؛ انواع واقعا ترسناك جرم ها مثل قتل، تجاوز، سوء قصد، سرقت و سرقت اتومبيل در سال هاى آينده با تركيب تكنولوژى و پليس آماده تحت كنترل قرار خواهد گرفت. با ايجاد يك جامعه با خانه ها و ماشين هايى كه به صورت كامپيوترى كنترل مى شوند، سارقين و دزدهاى اتومبيل را فلج خواهد كرد. موتورهايى كه براساس خود بدن كار مى كنند و مواد شيميايى (مانند هورمون هاى تركيبى و داروهاى هوشيار كننده) باعث مى شود تمامى مجرمين جنسى تحت كنترل قرار بگيرند. مهمتر اينكه سياست هاى فعال - كه به دنبال شرايط جرم خيز هستند گام هايى را برمى دارند تا پيش از اينكه جرمى واقع مى شود آن ها را از بين ببرند - ممكن است عمده جرم سرقت را در ميان جوانان از بين ببرد. محبت، مراقبت مهرورزانه به وسيله والدين آگاه، بهداشت جهانى و مراقبت روزانه، رسيدگى و توجه به رفاه كودك مى تواند يك نسل ديگر از جوانان تشنه توجه را نجات دهد تا به مجرم تبديل نشوند.
اما مجرمان امروزى - كه از سن زير ۱۱ سال تا افراد بزرگسال هستند - فرصت هايى را خواهند داشت تا براى سود و پول حقوق مردم را نقض كنند و جلوگيرى آن ها به سعى بيشترى نياز دارد. اكنون در مورد اين خلافكاران اطلاعات ابتدايى داريم، به طور كلى آن ها صرفا به عنوان مايه دردسر به حساب مى آيند و يا حتى به عنوان مبتكرانى در كامپيوتر تحسين مى شوند اما كم كم فكرهاى بى خطر جايگزين افكار خطرناك مى شود و افراد يا اعضاى يك گروه كه مى كوشند از دنيا براى كسب سودهاى غيرقانونى استفاده كنند، روز به روز بيشتر مى شوند.
دستيابى به فضاى پيشرفته به طور هندسى افزايش يافته است و تكنولوژى سبب شده است كه مسير اطلاعات براى ميليون ها استفاده كننده ميسر گردد. اما سيستم هاى مطمئن حمايت كننده شايد هيچگاه ايجاد نشوند، هر چند كه برخى از پيشگامان تكنولوژى پيشرفته در حال تلاش هستند. حتى اگر يك سيستم كاملا ايمن ايجاد شود ممكن است مسير و جريان اطلاعات مختل شود. يك ميهمان ناخوانده براى بيشتر كاربران در واقع سهولت دسترسى است كه اين حوزه سريعا در حال گسترش بوده و مشوق جرم است.
عمده جرم هاى پيشرفته اى كه انجام مى شوند چه هستند، چگونه و توسط چه افرادى؟ مهمتر اينكه در قرن بيست و يكم، جرم پيشرفته به چه سمتى مى رود، اكنون به شش نوع جرم پيشرفته نگاه مى كنيم؛ ارتباطات، دولت، تجارت، تروريسم، كمين و جرايم بالقوه.
جرايم ارتباطاتى
پيش از اين جعل و تقلب تلفنى جرم هاى عمده اى بودند. سارقان نه چندان پيشرفته در فرودگاه ها و ترمينال اتوبوس ها با استفاده از دوربين شماره رمز كارت هاى افرادى را كه تماس مى گرفتند، مى خواندند و اين افراد نيز به هنگام وارد كردن كد به هيچ وجه مظنون شدن كسى را به خودشان بر نمى انگيختند. دزدان ديگر در كنار بزرگراه هاى شلوغ وانت خود را پارك مى كردند و از ابزار خاصى استفاده مى كردند تا كد تلفن هاى همراه را بدست آورند. ظرف چند دقيقه بعد از اين سرقت ها با اين شماره ها و كدهاى به سرقت رفته تماس هاى بين المللى انجام مى شد و جرمى به وقوع مى پيوست كه سالانه چند ميليارد دلار هزينه در پى داشت.
گاه كارمندان شركت هاى تلفن نيز در اين ميان، شماره كارت هاى تماس را به سرقت و به فروش مى رسانند كه در تماس هاى غير قانونى صدها ميليون دلار سود به جيب مى زدند. در سال ۱۹۹۴ يك مهندس به اتهام فروش ۶۰۰۰۰ كارت تماس، براى هر كارت به ۳ تا۵ دلار جريمه شد كه به بيش از ۵۰ ميليون دلار هزينه تماس راه دور و غيرقانونى منتهى شده بود. در يك نمونه ديگر، وقتى كه يك شركت تلفن برنامه تماس هاى تلفنى را ارايه داد، كراكرها سريعا يك سيستم را جعل كردند كه خيلى بيشتر از سيستم اين شركت آن هم به صورت كاملا قانونى پول ساز بود.
در آينده توانايى و امكان CrackوHack در تلفن ها، كامپيوترها، فاكس ها و تلويزيون هايى كه ارتباطات صوتى - تصويرى فراهم مى كنند و به هم وصل هستند و بين افراد، موضوعات را منتقل مى كنند، از بين خواهد رفت، تمايل گسترده به سيستم هاى ارتباطى چندگانه ممكن است آنقدر مشترك (خواهان) پيدا كند كه قيمت و هزينه آن كاملا پايين بيايد و همگان بتوانند به آن دسترسى پيدا كنند. اما چنان چه ميلياردها دلار خسارت براى سارقان به وسيله ميلياردها دلار ديگر براى جبران خسارات ايجاد شده توسط جاعلان سيستم ها، دو چندان گردد آنگاه اين هزينه ممكن است از عهده همه افراد به جز طبقه مرفه خارج شود.
دولت ها نيز در امان نخواهند بود
در سال ۱۹۹۵ سازمان سود و درآمد داخلى كشور آمريكا، قوانين جديد و سختى در مورد بايگانى الكترونيكى درآمدها و ماليات ايجاد كرد. اين حركت براى اين بود كه سيل تقلب و جعل كه براى ماليات دهندگان در سال ۱۹۹۴ ميليون ها دلار هزينه ايجاد كرده بود را مهار كند. درآمدهايى كه از طريق اين روش سريعا رسيدگى شدند از آن ده ها هزار فرد و شركت جعلى و متقلب بودند، همچنين براى جلوگيرى از تقلب در مارك هاى مواد غذايى، دولت كارت هاى پرداخت الكترونيكى براى چند كارخانه و يك سرى افراد صادر كرد تا اينكه در اواخر دهه اين امر فراگير گرديد. اما گزارشهاى اوليه نشان مى دهد كه عده زيادى از اين افراد كارت هايشان را به پول نقد - دلارى ۵۰ تا ۶۰ سنت - به دلال هايى مى فروشند كه سپس از آن استفاده كامل خواهند كرد. كم كم افراد جاهل وارد سيستم هاى كامپيوترى دولت شدند كه معمولا به خاطر هيجان آن بود. آن ها غالبا اطلاعات طبقه بندى شده را خراب مى كردند و حتى گاهى سيستم ها را عوض كرده يا مختل مى كردند. يكى از مسوولان دادگسترى آمريكا گزارش مى دهد كه كامپيوترهاى ارتش از همه آسيب پذيرترند و حتى از كامپيوترهاى دانشكده ها نيز ايمنى شان كمتر است. اين مسئول اشاره كرد كه در عمليات توفان صحرا، هكرها قادر بودند مسير حركت سربازان را هم در مرحله برنامه ريزى و هم در اجرا رديابى كنند.
مدير يكى از محققان جرايم كامپيوترى در نيروى هوايى يك تيم از هكرها را تشكيل داد تا امنيت سيستم هاى كامپيوترى ارتش را تست كند. او مى گويد كه هكرها ظرف ۱۵ ثانيه توانستند وارد سيستم هاى پنتاگون بشوند و به ۲۰۰ سيستم ديگر در نيروى هوايى دست يافتند و هيچ كس از اين وارد شدن ها چيزى نفهميد.
به طور كنايه آميز بايد بگوييم كه هكرها غالبا با استفاده از همان فن آورى كه قرار بود مانع آن ها بشود، به سيستم ها دستبرد مى زدند. مثلا آژانس هاى فدرال اجراى قانون از سيستمى استفاده مى كنند تا از اطلاعات طبقه بندى شده محافظت كنند و از يك كليد خاص بهره مى گيرند تا سيستم ايمن باشد. هكرهاى با تجربه به راحتى مى توانند اين كليد را يافته تا رمز ورود را بدست آورند و به سيستم دسترسى كامل پيدا كنند.
سيستم هاى جديدتر و ايمن تر داراى رمز براى حفاظت از كارهاى دولت و امور بين المللى از كليد در آژانس هاى خاص دولتى استفاده مى كنند كه معمولا در اختيار وزارت دارايى كشور آمريكاست. هكرها و آزادى خواهان اين راه حل امنيتى را قبول ندارند چرا كه مسير آزاد اطلاعات را متوقف مى كند و تمامى اطلاعات مهم و حساس را بدست مسوولان دولتى مى دهد. خيلى ها اين امر را براى آزادى افراد خطرناك مى دانند و آن را گامى مهم در مسير ايجاد يك ساختار براساس افراد آگاه وافراد ناآگاه مى دانند. همان طور كه اطلاعات بيشترى از دولت در كامپيوترها ذخيره مى شود، حمايت از آن هم حياتى تر شده و هم سخت تر مى شود. وقتى كه زندگى يك فرد به اطلاعات كامپيوترهاى دولت بستگى دارد، تمايل در تنظيم آن پيشينه براى افزايش منافع و كاهش هزينه ها بيشتر مى شود. خيلى ها مى كوشند كه اين تعديل را خودشان انجام دهند. بقيه مشتريان بازار سياه درحال جوانه زدن كه از آن كراكرهاى حرفه اى است خواهند بود.
براى آن هايى كه نياز كمى به منابع دولتى دارند ولى مى خواهند ماليات ندهند، يك روش كاملا مخرب اين است كه در كامپيوترهاى دولت ويروس وارد كنند تا كلى پيشينه از بين برود. در اين روش به تك تك افراد هيچ ظنى وجود نخواهد داشت.
ادامه دارد

[Google]