تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[محمد نیلی]

تلاش ژنرالها براي توجيه ادامه جنگ؛ ميليتاريسم سياسي



* گزارش فرستاده نظامي بوش به كنگره

گروه سياسي- محمدي: همه چيزهايي كه رئيس جمهور بوش مي خواست نمايندگان بشنوند، ژنرال به آنها گفت!




با اين وصف آيا ژنرال پترائوس، آمريكاييها را نااميد كرده است؟ «رابرت شي ير»، روزنامه نگار برجسته آمريكايي در پاسخ به اين پرسش مي نويسد: البته كه آمريكاييها نااميد شده اند.
رابرت شي ير در سال 1995 - پس از افزون بر 12 سال فعاليت در لس آنجلس تايمز - به ناگاه از كار بركنار و انتشار ستون ثابت و پرخواننده او در اين روزنامه متوقف شد.
اين ماجرا به اجتماع اعتراض آميز حدود 300 نفر در برابر دفتر مركزي لس آنجلس تايمز منجر شد و در ادامه بسياري از خوانندگان اين روزنامه كه در ميان آنها چهره هاي مشهور آمريكايي نيز ديده مي شد، اشتراك خود را لغو كردند.
رابرت شي ير دلايل بركناري خود را اين گونه توضيح مي دهد: جف جانسون(ناشر لس آنجلس تايمز) بي آنكه هيچ حرفي به من بزند، پنهاني به برخي گفته بود از هر چيزي كه مي نويسم، متنفر است. تصور مي كنم مخالفت اصلي او با تفسيرهايي بود كه درباره دروغهاي رئيس جمهور بوش براي توجيه حمله به عراق مي نوشتم. خوشبختانه 60 درصد آمريكاييها حقيقت را دريافته اند، اما اين موضوع به قيمت از دست رفتن جان هزاران آمريكايي و عراقي تمام شد. اكنون تنها تأسف من از اين است كه چرا قلمم تيزتر و كلماتم شديدتر نبود؟!
هنوز چند روزي از برخورد لس آنجلس تايمز با رابرت شي ير نگذشته بود كه سان فرانسيسكو كرونيكل به سراغ او آمد و پيشنهاد ستون ثابتي را داد كه چهارشنبه هر هفته منتشر مي شود.رابرت شي ير علاوه بر سان فرانسيسكو كرونيكل و چند مجله چاپي و اينترنتي برجسته آمريكايي در دانشگاه كاروليناي جنوبي، ارتباطات تدريس مي كند.
اوليور استون در نگارش فيلمنامه «نيكسون»، رايزني و همكاريهاي نزديك و گسترده اي را با رابرت شي ير و پسرش(كريستوفر) داشت كه در نهايت نامزدي اين فيلم را براي دريافت اسكار بهترين فيلمنامه مبتكرانه در پي داشت.
رابرت شي ير در تازه ترين يادداشت خود با عنوان «همه چيزهايي كه رئيس جمهور او(پترائوس) مي خواهد بشنود» به موضوع حضور ژنرال پترائوس در كنگره و توضيحات او به نمايندگان پرداخته است. شي ير مي نويسد: پترائوس با ناديده گرفتن حمايت گسترده آمريكاييها از موضوع خروج نيروهاي اين كشور از عراق، افكار عمومي ايالات متحده را نااميد كرد و در عوض جانب رئيس جمهور بشدت نامحبوبي را گرفت كه به دلايل سياسي و شخصي همچنان رويه اي را پيگيري مي كند كه برخلاف منافع حقيقي آمريكا در حوزه امنيت ملي است. از سويي رئيس جمهور آمريكا يك بار ديگر با رفع مسؤوليت از خود وظيفه توجيه ادامه ماجراجويي عظيم و در عين حال مضحك رادر ]عراق [به نظاميان يونيفورم پوش سپرد و ژنرال هم در كمال وظيفه شناسي، اين كار را انجام داد!
رابرت شي ير ابتدا مي پرسد: با اين اوصاف چرا ما شگفت زده هستيم؟ در حالي كه وظيفه حرفه اي دولتمردان - و نه جنگاوران- رهنمون شدن ما به سوي صلح است چرا از ژنرالها چنين انتظاري داريم؟ او در ادامه مي نويسد: در اين ماجرا كنترل غيرنظاميان بر ارتش و نيز اصول بنيادي حكومتي و قانون اساسي آمريكا تفويض شده و نقش محوري براي تصميم گيري درباره پايان جنگ به يك ژنرال در حال خدمت سپرده شده است. اين روند چيزي جز پشت كردن به هشدارهاي بر جاي مانده از دو تن از مشهورترين ژنرالهاي دوران جنگ - جرج واشنگتن و دوايت دي آيزنهاور- نيست.
در تاريخ آمريكا قهرماناني برتر از اين دو نمي توان يافت اما اين موضوع بيشتر از آنكه در پيروزيهاي چشمگير آنان در جنگ ريشه داشته باشد از خردمندي و عقلانيتي نشأت مي گرفت كه به مرور زمان كسب كرده بودند و به آنان اجازه مي داد با مشاهده نشانه هاي ميليتاريسم و ارتش سالاري بي درنگ و به گونه مؤثري زنگ خطر را به صدا درآورند. نكات مطرح شده در سخنرانيهاي خداحافظي هر دو ژنرال كه با فاصله گرفتن از نظامي گري بر كرسي رياست جمهوري تكيه زدند همچنان سنگ بناي همه قوانين و ضوابطي است كه مرزهاي ماجراجويي نظامي براي نجات دموكراسي را مشخص كرده است. جرج واشنگتن از ملت آمريكا خواست «براي تعديل خشونتهاي ناشي از تعصبات حزبي، براي هوشياري در برابر دسيسه هاي خارجي، براي مصونيت در برابر ژستهاي ساختگي حاكي از وطن پرستي» براي گفتمان سياسي معيارهاي روشني را در نظر گيرند. آيزنهاور نيز با ادبيات مشابهي به آمريكاييها هشدار داد: در مجموعه هاي دولتي بايد مراقب نفوذ و تأثيرگذاري غيرمجاز صنايع نظامي - كه به صورت خواسته يا ناخواسته صورت مي گيرد- بود.
شي ير مي افزايد: كم نيستند نظاميان بازنشسته اي كه بر ضرورت مشاركت آگاهانه و خردمندانه افكار عمومي براي تصميم سازي در زمينه مسائلي مانند جنگ و صلح تأكيد دارند. جان مك كين، نامزد جمهوريخواهان براي انتخابات رياست جمهوري، يكي از كساني بود كه در مقام سناتور به همراه جان كري، ديگر كهنه سرباز جنگ ويتنام، نبرد عادي سازي روابط ايالات متحده را با حزب كمونيست هانوي(كه پيش از آن دشمن آمريكا به شمار مي آمد) آغاز كرد. آيا اينك هيچ كس - و بويژه مك كين- باور دارد كه بازگرداندن سربازان آمريكايي از ويتنام به وطن اشتباه بوده است؟! چرا وقوع نتايج وحشتناكي كه مك كين پيش بيني مي كند عقب نشيني از عراق در پي دارد، اكنون محتمل تر ]از خروج از ويتنام [به نظر مي رسد؟!
مك كين از يك سو اعتراف مي كند: «در نتيجه چهار سال جنگ بي تدبير و همراه با سؤمديريت به نقطه اي بي بازگشت رسيده ايم» و از ديگر سو مي گويد، بايد از رئيس جمهور و ژنرالهاي او پشتيباني كنيم! اگر جرج دبليو بوش و ژنرالهايي كه براي هدايت جنگ برگزيده، مقصر نيستند پس چه كسي گناهكار است؟! با اين وجود نبايد ژنرالها را سرزنش كرد زيرا تا هنگامي كه رئيس جمهور همچنان پيروزي مطالبه مي كند، آنها نيز چنين وانمود مي كنند براي تحقق خواست او در تلاش هستند. اگر ژنرالها از عمل به خواسته رئيس جمهور سر باز زنند، بركنار مي شوند و كساني ديگر جاي آنها را مي گيرند؛ چنانكه بتازگي شاهد بازنشستگي ناگهاني فرمانده بالادست پترائوس، آدميرال ويليام فالون بوديم. اين اتفاق پس از آن بوقوع پيوست كه ويليام فالون در مصاحبه با مجله Esquire از تمايل خود مبني بر اتخاذ مشي خويشتندارانه در زمينه درگيري با ايران پرده برداشت.
اما پترائوس چنين اختلاف نظري را از خود نشان نداده و در عوض با رويكردي وفادارانه به رئيس جمهور، در برابر كنگره نمايش آزاردهنده اي را روي صحنه برد. شمار كشته هاي غيرنظامي در ماه مارس، 50 درصد بيشتر از ماه فوريه بود و ركورد تلفات آمريكاييها هم شكست. هيچ مدركي كه خوش بيني پترائوس را درباره اوضاع شكننده عراق و پيشرفت سياسي در اين كشور تأييد كند، وجود ندارد....
در اين ميان مقتدي صدر را كه در زمان حكومت صدام(قاتل پدرش) در عراق ماند به دليل مخالفت با آنچه كه آشكارا «اشغالگري ايالات متحده» مي نامد، آدم شروري مي دانيم. از سويي ايالات متحده با باج دادن موقت به گروه هاي سني كه بيشتر از ديگران از آمريكاييها نفرت دارند، تلاش مي كند آنها را از كشتار نظاميان آمريكايي منصرف كند.
اين گروهها نيز بزودي رو در روي ايالات متحده مي ايستند اما اين مسأله موجب نخواهد شد كه پترائوس و ديگر ژنرالهاي ]اتاق جنگ [از گفتن آنچه كه رئيس جمهور مي خواهد نمايندگان بشنوند،رويگردان باشند:چند ماه ديگر فرصت مي خواهيم....

[Google]