تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[سبزه آتشی]

كشيدن فقط يك سيگار مي تواند موجب اعتياد به نيكوتين شود



در مطالعه اي كه در نيوزيلند منتشر شد، آمده است در برخي افراد، كشيدن فقط يك سيگار مي تواند موجب اعتياد به نيكوتين شود.




به نقل از خبرگزاري فرانسه، پژوهشگران از 96 هزار جوان 14 تا 15ساله خواستند با پر كردن پرسشنامه اي بگويند كه آيا سيگار كشيده اند و آيا احساس مي كنند كه لازم است سيگار كشيدن را ادامه دهند؟
كساني كه بارها سيگار كشيده بودند، همان طور كه پيش بيني مي شد، گفتند كه نياز به ادامه سيگار كشيدن را احساس مي كنند.
اما آنچه محققان را شگفت زده كرد، وجود افرادي بود كه يك بار و يا دفعات بسيار كم و به طور نامتناوب سيگار كشيده بودند و با اين حال آنها نيز نياز به كشيدن سيگار را احساس مي كردند.
46 درصد كساني كه در هر ماه كمتر از يك عدد سيگار مي كشيدند، گفتند كه كنترلشان براي مهار نياز به سيگار كشيدن كاهش يافته است.
نكته جالب توجه اين بود كه 10 درصد جواناني كه گفته بودند بسختي مي توانند احساس نياز به سيگار را در خود سركوب كنند، در مدت دو روز پس از استعمال نخستين سيگار و 25 درصد آنان، در مدت يك ماه بعد از اين كار، احساس كردند كه بايد سيگار بكشند.
براي اندازه گيري ميزان وابستگي به سيگار، در اين پرسشنامه كه بين سالهاي 2002 تا 2004از طريق مدارس در اختيار دانش آموزان قرار گرفت، سؤالهاي مختلفي از جمله اين پرسشها مطرح شده بود: آيا هيچ وقت در خود نياز شديد به سيگار كشيدن احساس كرده ايد؟ آيا اكنون بخاطر اين سيگار مي كشيد كه واقعاً ترك آن مشكل است؟ و آيا به اين دليل كه نمي توانيد سيگار بكشيد، تمركز دادن براي شما دشوار است؟
مجريان اين تحقيق گفتند، پاسخهاي دريافت شده تأييدي بر تحقيقات قبلي بود كه نشان مي داد هر قدر فرد تعداد بيشتري سيگار دود كند، اعتياد او بيشتر مي شود و اين اعتياد پس از اندك زماني بعد از نخستين «پك»ها آغاز مي گردد.در سال 2004 پژوهشگران با مطالعه روي 1300 نوجوان 13 ساله در استان «كبك» كانادا دريافتند، آن دسته از نوجواناني كه فاقد نوع خاصي ژن بودند كه آثار نيكوتين را از كبد پاك مي كند، احتمال بسيار بيشتري داشت كه به سيگار معتاد شوند.
به علاوه، كساني كه دو نسخه از ژن «CYP2A6» را داشتند، تقريباً سه برابر كساني كه نسخه معمولي اين ژن را داشتند، احتمال داشت كه به سيگار اعتياد پيدا كنند.
اين واريان هاي ژني، از تمركز آنزيمهاي از بين برنده نيكوتين در كبد مي كاهند. در نتيجه نيكوتين (كه مغز آن را يك ماده شيميايي «پاداش» تلقي مي كند)، با آهنگي كندتر فرآوري مي شود و به همين دليل لذت حاصل از سيگار كشيدن مدت طولاني تري ادامه پيدا مي كند.يك واريان ديگر كه با موضوع اعتياد به سيگار مرتبط شناخته شده، نسخه اي از ژن به نام DRD 32806 است كه «دوپامين» را در مغز كنترل مي كند.
دوپامين، يك ماده شيميايي مغز است كه براي حس كردن «پاداش» جنبه حياتي دارد.
هر سال حدود پنج ميليون نفر در جهان جان خود را به علت سيگار از دست مي دهند كه زنان سيگاري و كل سيگاريهاي كشورهاي در حال توسعه، آسيب پذيرترين گروهها در ميان آنان هستند.
به گزارش خبرنگار سايت پزشكان بدون مرز به نقل از روزنامه «چاينا ديلي»، كودكاني كه والدين آنها سيگاري هستند، بيشتر از ديگران به كشيدن سيگار روي مي آورند.
بررسيهاي انجام شده توسط ارگانهاي بهداشتي در استانهاي مختلف چين حكايت از آن دارد كه اكثر جوانان براي اولين بار ايده كشيدن سيگار را از پدر و مادر خود فرا گرفته اند.
در برخي از استانهاي چين نظرسنجيهايي انجام شده است كه نشان مي دهد 79 درصد از جوانان زير 18 سال كه سيگار مي كشند، پدر و مادري داشته اند كه هر دو سيگاري بوده اند.
كارشناسان امور بهداشتي درچين اعتقاد دارند جوانان الگوپذيري از والدين دارند و عادات آنها را خيلي زود فرا مي گيرند.
آمار وزارت بهداشت چين نشان مي دهد، حدود 100 ميليون نفر در اين كشور در حالي سيگار مي كشند كه كمتر از 18 سال دارند.
بر اساس آمار، در مجموع 350 ميليون نفر سيگاري اند و اين كشور بزرگترين توليدكننده و مصرف كننده دخانيات جهان است.
اگرچه براساس مقررات چين كسي حق كشيدن سيگار در مدارس را ندارد، اما به هيچ وجه به نوجوانان و جواناني كه خارج از مدرسه سيگار مي كشند، اعتراضي نمي شود.
وزارت بهداشت و كارشناسان چين از والدين و مدارس و ديگر محافل اجتماعي دعوت كرده است تلاش خود را بر جلوگيري از كشيدن سيگار در ميان نوجوانان و جوانان متمركز كنند

[Google]