تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

[رضا صالحی]

چگونه اقوام خود را تيغ بزنيم ؛عيدي



جاي شما خالي، روز اول عيد با پدر و مادرم رفتيم خونه بابابزرگم عيد ديدني. منم از مدتها قبل دلم رو صابون زده بودم كه هر جور شده بتونم يك عيدي تپلي از اين فاميلاي خسيس مون بگيرم تا پول خريد يه پلي استيشن2 در بياد.
از در خونه كه وارد شديم، من عينهو مارمولك خودم رو از فاصله 6 متري پرتاب كردم تو بغل بابابزرگم تا شايد با اين حركت رمانتيك كه نشان دهنده اوج علاقه يك نوه به بابابزرگشه، بتونم يه جورايي مخش رو بزنم تا اونم دست كنه توي جيبش و با يك چند تا هزاري از خجالتم در بياد !
ولي بابابزرگه تا ديد من دارم رو هوا عين ماتريكس بهش نزديك مي شم، جاخالي داد. نزديك بود با دماغ برم تو قاب عكس جد بزرگوارمون كه به ديوار وصل بود.
كم نياوردم. آخه من يه جورايي ختم جانگولر بازام. همونجا روي هوا جيب كتش رو چسبيدم تا هم با ديوار برخورد نكنم و هم اينكه پولاي توي جيب بابابزرگه خود به خود شاباش بشه!
ولي چشمتون روز بد نبينه، همين كه جيبش پاره شد، يك گرد و خاكي هوا شد كه نگو. همون جور عنكبوت با تارش بود كه به هوا پرتاب مي شد. تابلو بود كه سالهاي ساله اين جيبا رنگ قشنگ هيچ اسكناسي رو به خودش نديده!
از بابا بزرگ كه نا اميد شدم، گزينه بعدي مامان بزرگ بود. مامان بزرگم تا من رو ديد كه مظلومانه دارم بهش نگاه مي كنم، سريع دست كرد توي كيسه گوشه چارقدش تا بهم عيدي بده. داشتم از خوشي پس مي افتادم كه ناگهان ديدم از توي كيسه، چهار تا نقل كپك زده كه فكر كنم از عهد نادر شاه قاجار! تو كيسه مونده بود در آورد و به من گفت؛ بيا، اينا همش مال تو باشه.
خان عموم كه ديد من بدجوري كنف شدم و اشك در چشمانم حلقه زده، در يك آن جو گير شد و دستشو برد توي جيب شلوارش و از اون ته، يك اسكناس نو بهم داد. مي خواستم از خوشحالي پرواز كنم كه چشمم افتاد به اسكناس و در جا خشكم زد. لا مروت نمي دونم اين ده توماني ها رو كجا و چه جوري اين قدر نو نگه داشته كه فكر مي كني پنج هزار تومانيه!
بازم گلي به گوشه جمال عمه كوچيكم كه آخر سر كه داشتيم مي رفتيم، يك دونه دويست توماني بهم داد البته همونجا بابام دويستي رو ازم گرفت و يه دويستي ديگه هم از تو جيبش گذاشت روش و برگردوند به بچه هاي عمم!
من نمي دونم اين بزرگتر ها كي مي خوان بفهمن كه پول، چرك كف دسته و اونها مي تونن با يك چرك سبز يا آبي، دل ما نو گلاي باغ زندگي رو شاد كنن و از سر خوردگي و كشيده شدنمون به دام اعتياد و ابتذال در آينده جلوگيري كنن؟
سعيد ترشيزي

[Google]