تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

HABIB · 100000 Joined: 15 Apr 2008 Posts: 530

حسين عليزاده
الگويي تازه
کيوان فرزين

بي شک در اذهان موسيقيدانان، هنرجويان و دوستداران موسيقي ايران «حسين عليزاده» به عنوان يک موسيقيدان، نوازنده و آهنگساز از جايگاه ويژه يي برخوردار است و حتي بعضاً اين جايگاه فارغ از سليقه شخصي و اينکه آنها آثار او را بپسندند يا نه تعريف مي شود. اما آيا اين جايگاه تنها به واسطه فعاليت هاي هنري اين هنرمند ايجاد شده است؟ هنرمندان را شايد بتوان به دو گروه تقسيم کرد؛ يکي آنهايي که بيشتر اجراگر هستند و توانايي هاي فني بالايي در زمينه کاري خود دارند، ولي در حوزه خود صاحب انديشه هنري يا اجتماعي خاصي نيستند. گروه دوم هنرمنداني هستند که با ذهن خلاق خود علاوه بر مهارت هاي اجرايي لازم - که گاهي شايد در آن به گروه اول نرسند- با شناخت از هنر و اجتماع خود وظيفه توليد فکر و ايده هاي بکر را برعهده دارند. بديهي است که جريان هاي هنري را گروه دوم ايجاد مي کنند. هرچند اعضاي گروه اول ممکن است در جامعه به واسطه همکاري با هنرمندان دسته دوم به ايجاد و ادامه روند جرياني منتسب شوند يا در آن موثر باشند اما اين خويشاوندي براي گروه اول معمولاً سببي باقي خواهد ماند و اين هنرمندان به واسطه قطع اين همکاري ها به دسته خود باز خواهند گشت. البته اين موضوع ناديده انگاشتن نقش مهم گروه اول در عرصه هنر نيست و اين گروه اگر به توانايي هاي خود واقف باشد و از آن به درستي استفاده کند تاثيرش کم از گروه دوم نيست يا به بياني ديگر در بسياري مواقع گروه دوم به تنهايي قادر به انجام رسالت خود نخواهد بود.اما استمرار حضور در گروه دوم نيز چندان آسان نيست؛ حفظ جايگاهي که اين هنرمندان در طول زمان و با تلاشي بسيار به آن دست پيدا کرده اند و انتظار ايجادشده در جامعه و مخاطبان رفته رفته خطرپذيري يک تجربه نو را در ذهن هنرمند افزايش مي دهد. اين روند اکثراً تا جايي پيش مي رود که بعضي خيلي زود و برخي ديگر ديرتر در يکي از قلل زندگي هنري خود باقي مي مانند و در چارچوبي که قبلاً تجربه کرده اند و در آن به موفقيت رسيده اند درجا مي زنند. در نقطه مقابل برخي از اين هنرمندان پس از رسيدن به موفقيت و اقبالي نسبي در جامعه، خود را محق مي بينند تا هرآنچه دلشان مي خواهد- حتي در حوزه هايي که در آن تخصص چنداني ندارند- را با هر کيفيت يا کميتي به مردم عرضه و نام و جايگاه خود را توجيه هنري و اجتماعي آن قلمداد کنند. اين هر دو از آفاتي است که مي تواند جايگاه هنري يک هنرمند را در ذهن هنردوستان و جامعه تنزل بخشد و در اين ميان نبايد از نقش تاثيرگذار و عموماً مخرب مريدان و نوچه هايي که به ويژه در حوزه موسيقي در اين تغييرات و عملکردها بي تاثير نيستند، نيز غافل بود.در ماندگاري و تداوم فعاليت اين هنرمندان در کنار شناخت حوزه فعاليت و جامعه يي که هنرمند در آن زيست دارد، پويايي و جسارت نيز نقشي اساسي ايفا مي کند و اينها فاکتورهايي است که عليزاده از آنها بهره مند است و به واسطه آنها جايگاه ويژه خود را يافته است. او از يک طرف هرگز خود را در چارچوبي خاص محدود نکرده و از ورود به عرصه هاي نو و انجام تجربه هاي جديد نهراسيده و از سوي ديگر اين تجربه ها را با کسب آگاهي و شناخت هنري و اجتماعي انجام داده است و نه صرفاً به واسطه جايگاه و نام خود. هرچند با انتشار آلبوم «زير تيغ»، برگزاري کنسرت «سرود گل» به همراهي گروه «هم آوايان» در امريکا، اروپا و ايران، اجراي قطعات «سواران دشت اميد» و «حصار» توسط گروه خورشيد، اجراي تنظيم جديد قطعه «ترکمن» براي ساز پيانو توسط «هوشيار خيام» و بالاخره ساخت موسيقي فيلم «آواز گنجشک ها» که دريافت سيمرغ بلورين جشنواره فيلم فجر را براي او به همراه داشت، مي توان او را هنرمند برگزيده سال 86 در عرصه موسيقي دانست اما ويژگي هاي فردي، هنري و اجتماعي وي در کنار حوزه وسيع و متنوع فعاليت اين هنرمند و موسيقيدان ايراني جايگاه او را از عناويني مانند هنرمند سال بالاتر مي برد و از او و فعاليت هايش الگو و هويتي نو براي موسيقي معاصر ايراني مي سازد.

Google · Posted: Mon May 05, 2008 12:12 am Post subject: Adv