تالارهای گفتگوی انجمن دانش پژوهان ایران

HABIB · 100000 Joined: 15 Apr 2008 Posts: 530

سعيد برزگر
«حمله به ايران» واژه اي است كه گاه در شكل يك گزاره مستقل و گاه در ذيل يك گزاره اثباتي يا سلبي ديگر مطرح مي شود و اين روزها به دفعات شاهد طرح آن هستيم. بر همين اساس طي هفته هاي اخير صدها مقاله، مصاحبه، گزارش و خبر در اين خصوص انتشار يافته است.
اين مباحث و مطالب كه بر محور «حمله يا عدم حمله به ايران» شكل گرفته است چرا مطرح مي شود؟ و در نهايت از تولد كدام وضعيت خبر مي دهد؟ براي پاسخ به اين پرسش و پرسش هاي مشابه ديگر بايد به موقعيت زماني طرح اين موضوع توجه كرد؛ در شرايط فعلي چند عامل تاثيرگذار بر مقوله عمليات نظامي يا عدم انجام آن وجود دارد كه شامل اين موارد مي شود: 1-دوره رياست جمهوري بوش در حال پايان است و اين در حالي است كه طي 8 سال رياست جمهوري او، همواره ايران بعنوان مهمترين مشكل آمريكا مطرح شده است 2-آمريكايي ها به شدت با پرونده عراق درگيرند و به زحمت موفق به كسب همراهي كساني در عراق شده اند كه در معادلات سياسي اين كشور نقش تعيين كننده دارند و در همان حال در ميانه پيگيري طرح خود با روشنگري ايراني ها مواجه بوده و دچار مشكل شده اند 3- آمريكايي ها در پرونده فلسطين به زحمت توانسته اند يك روند سياسي را حول محور واشنگتن، تل آويو، قاهره، امان، رياض و تشكيلات خودگردان فلسطيني به وجود آوردند با اين اميد كه بر ادبيات مقاومت تاثير بگذارند. در همان حال تجربه آنان- در ماجراي مادريد و اسلو سالهاي 1370 و 1372- بيانگر آن است كه نقش روشنگري ايران مي تواند اين روند سياسي - كه با آناپوليس گره خورده است- را متوقف كند 4- آمريكايي ها با اعمال فشار زياد بر سوريه و در در عين حال نماياندن وضعيتي كه در آن جولان در اختيار سوريه باشد، تلاش مي كنند زنجيره مقاومت در منطقه را از هم بگسلند و يا آن را تضعيف نمايند در اين ميان نقش روشنگرانه ايران از يك سو و روابط استراتژيك آن با دمشق مي تواند مانع چرخش سياسي سوريه شود همانگونه كه ايران مانع تاثيرپذيري دولت بشاراسد از فشارهاي غرب و كشورهاي عربي منطقه پس از ارائه گزارش جنجالي مهليس-پرونده ترور رفيق حريري- شد. 5- تهديدهاي پي در پي ايران و در همان حال عملي نكردن اين تهديدها و در عين حال شكست آمريكايي ها در طرح هاي مختلف منطقه به نوعي بي اعتمادي مردم منطقه نسبت به داعيه هاي امنيتي و سياسي واشنگتن منجر شده است از اين رو آمريكايي ها به نوعي «بازسازي اقتدار» احساس نياز مي كنند.
موارد ياد شده سيستم تصميم گيري آمريكا را نسبت به نوع مواجهه با ايران با بحران مواجه كرده است. دامنه هاي اين بحران به موارد زير سرايت كرده است: 1- تنبيه ايران ضرورتي اجتناب ناپذير است اما آمريكايي ها در جمعبندي اين كه اين تنبيه چه معنايي داشته باشد و آيا اين برخورد بايد قابل ترجمه به واژه «حمله نظامي» باشد يا خير، دچار ترديدي جدي اند 2-دريچه ترساندن ايران از طريق ايجاد رعب در محيط منطقه اي پس از جنگ 33 روزه مسدود گرديده است. برهمين اساس سياست «درگيري دور با ايران» كنار گذاشته شده است اجلاس دوحه و اعطاي امتيازات فراوان به حزب الله چنين نتيجه اي را تداعي مي كند 3- استفاده از اسرائيل در مواجهه منطقه اي- از جمله مواجهه با ايران- امكان پذير نيست چرا كه اسرائيل تا سالهاي آتي نيز درگير نتايج خواركننده جنگ 33 روزه با حزب الله است و در همان حال رژيم هاي منطقه اي ديگر- هر چند دل خوشي از ايران نداشته باشند- نيز در درگيري با ايران و او بصورت سمبليك وارد نمي شوند 4- آمريكايي ها در ورود به درگيري جديد دچار ترديدهايي هستند و اساساً اگر هم با درگيري با ايران موافق باشند دولت بوش را براي چنين گزينه اي كارآمد نمي دانند 5- واكنش ايران به عمليات عليه خاك و يا تاسيسات و يا مردم خود، مي تواند دشواري هاي فراواني را براي آمريكا و متحدانش پديد آورد. هنوز اين سوال در ذهن آمريكايي ها باقي است آيا واكنش ايران فراگير است يا محدود؟
آمريكايي ها براي پاسخ به اين سوال اساسي گاهي دفترچه خاطرات سالهاي 66 و 1367 را ورق مي زنند و در همان حال وقتي به تفاوت ايران 1367 و ايران 1387 نگاه مي كنند در سرايت جمعبندي آن سالها به اين روزها دچار ترديد جدي مي شوند.
آمريكايي ها در زماني كه به «تصميم استراتژيك» و برگشت ناپذير فكر مي كنند دچار ترديدهاي اساسي مي شوند چرا كه فعل و انفعال هاي جهاني و منطقه اي چندان در اراده ايالات متحده قرار ندارد اين وضع آمريكا را با شبه جنگ 1991 و شبه جنگ 2003 كاملاً متفاوت مي كند در فاصله شبه جنگ 2003 تا امروز جنگ واقعي و فراگير تموز 2006 در مرز لبنان و فلسطين اتفاق افتاده است. جنگي با نتايجي كاملاً مشخص. اما در عين حال آمريكايي ها در ترديد بين كنار آمدن با وضعيت فعلي و تلاش براي تغيير آن دست و پا مي زنند.

Google · Posted: Tue Jul 01, 2008 5:57 pm Post subject: Adv